De strijd tussen Fifa en PES zal pas later dit jaar losbarsten, en op dit moment is er een heus gevecht gaande tussen twee muziekgames: The Beatles Rock Band en Guitar Hero 5. Je zou denken dat daarmee het slagveld wel vol genoeg is, maar Activision heeft nog een speler voor dit tweede gevecht. Met Band Hero wil de uitgever een jonger en breder publiek aanspreken. In deze preview bespreek ik de Nintendo Wii- en de Nintendo DS-versies van het spel, want die twee vormen een mooie combinatie!

Band Hero - Taylor Swift wordt in Band Hero niet publiekelijk voor lul gezet door Kanye West.

Toegankelijkheid is belangrijk voor Band Hero
Band Hero is van dezelfde makers als Guitar Hero. Het grote probleem van Guitar Hero is echter de beperking tot gitaarmuziek. De jeugd van tegenwoordig wil vaak ook iets luchtigere muziek, en daar is de welbekende popmuziek uit de Top 40 natuurlijk uitermate geschikt voor. Denk maar eens aan Maroon 5, Avril Lavigne, en Gwen Stefani. Deze toegankelijkheid zien we niet alleen terug in de muziekkeuze, maar ook in de speelbaarheid. Zodra je de game hebt opgestart, kan je meteen gaan spelen. Op dat moment kan je niet falen, en natuurlijk is het mogelijk om met vier mensen – in welke combinatie van instrumenten dan ook – te spelen. De designers van de game vonden dit één van de meest belangrijke keuzes. Mensen moeten niet een kwartier door een menu bladeren om een nummertje te spelen met vrienden, dat moet immers makkelijk zijn!

Nintendo DS en Wii werken samen

Band Hero - screenshot - De game is speelbaar met vier personen, en iedereen kan een instrument naar keuze bespelen.

Dit was dan ook het punt waarop de ontwikkelaars een Nintendo DS in handen namen. Terwijl iemand gitaar aan het spelen was, een ander aan het drummen was en ik me had opgeofferd voor het blèren door de microfoon [falen kon ik toch niet –red.], haalde iemand anders een Nintendo DS tevoorschijn. Deze Nintendo DS kon, via een draadloze verbinding en zonder het spel in de DS te hebben, een connectie aangaan met de Nintendo Wii. Vanaf dat moment is de Nintendo DS een playlist editor. Je kunt via de DS kiezen in welke volgorde je welke nummers op de Nintendo Wii wilt spelen met je vrienden. Deze functie is exclusief voor de Wii en de Nintendo DS, de PSP en de PS3 zullen dit bijvoorbeeld niet kunnen! Je kunt via de DS zelfs met onmiddellijke ingang het nummer dat gespeeld wordt aanpassen. Ik stond perplex, want dat is wel een enorm stoere functie.

Roadie Battle

Band Hero - screenshot - Zodra je de game opstart, kan je meteen gaan spelen!

De connectie tussen de Wii en de Nintendo DS is nog voor veel meer doeleinden te gebruiken. Zo toonden de ontwikkelaars een Roadie Battle. Hierbij nemen vier spelers (of minder, aangevuld met computergestuurde personages) het tegen elkaar op in teams van twee. Eén speler speelt een instrument op de Wii, terwijl de ander op de Nintendo DS bezig is om of de tegenstander te saboteren of juist de sabotage bij zijn eigen teamgenoot te repareren. Als roadie moet je snel handelen; snaren herstellen, brandjes blussen. Het hoort er allemaal bij, en bovendien benadrukte dit wederom de briljante connectie tussen de DS en de Wii. Ik betwijfel of veel spelers deze modus zullen spelen, maar het zag er wel erg vermakelijk uit.

Voorlopig oordeel
Band Hero belooft op meerdere niveaus de meest toegankelijke versie te worden van al muziekgames die op dit moment op de markt zijn. Dat heeft niet alleen met de muziek te maken, maar vooral met het gemak waarmee de instrumenten opgepakt kunnen worden. Bovendien heeft de connectie tussen de Nintendo DS en de Wii mij in een positief opzicht weten te verrassen!

Deze preview werd eerder geplaatst op GameRush.nl

Crytek wil Duitsland verlaten

Cevat Yerli - De grote man bij de Duitse ontwikkelaar Crytek wil niet dat de Duitse regering een algeheel verbod instelt op de zogenaamde Killerspiele.

Cevat Yerli, de grote man achter ontwikkelaar Crytek, heeft aangegeven dat hij helemaal niet blij is met de ideeën van de overheid. Het in Duitsland gevestigde Crytek maakt zich nogal zorgen rond de ontwikkelingen dat gewelddadige games wellicht in de nabije toekomst niet meer gemaakt of verkocht mogen worden in Duitsland. Crytek is bekend dankzij de productie van geweldig mooie first person shooters als Far Cry en meer recent Crysis. “Wanneer de creatieve sector in Duitsland niet actief meer mee kan werken aan één van de meest belangrijke culturele media van onze toekomst, dan zijn wij genoodzaakt onze heil in andere landen te zoeken,” aldus Yerli. Laten we hopen dat Yerli dan zijn toevlucht zoekt in Nederland, want zo’n ontwikkelaar kunnen wij hier wel gebruiken! Op het moment van schrijven beraadt de Duitse overheid zich over een petitie die door ruim 67.000 gamers is ondertekend.

Konami NDA zorgt voor ophef bij Nederlandse gamepers

De Non Disclosure Agreement (NDA) van Konami richting de Nederlandse gamepers zorgt voor flink wat discussie.

Konami heeft via het Nederlandse PR-bureau HIT PR een Non Disclosure Agreement (NDA) uitgestuurd naar de Nederlandse gamepers. Met dit document wil Konami er voor zorgen dat zij controle behouden over het tijdstip en de inhoud van artikelen over confidentiële informatie. Al het materiaal dat wordt uitgestuurd door Konami, variërend van preview- en reviewdiscs tot exclusieve interviews, valt onder deze NDA. Onder de Nederlandse gamesindustrie is nu ophef ontstaan nadat David Nieborg (De Pers) een stuk schreef op Bashers.nl. Wat volgde was een interessante discussie die je zeker even zou moeten nalezen. Voor de volledigheid: Ik heb de NDA wel getekend en ben van plan om mij aan alle embargo’s en criteria te houden met betrekking tot reviews, previews en interviews. Zoals ik in de reacties al stel: “Nee, ik teken dit niet met een glimlach op mijn gezicht. Maar het gelul en de race om previews en reviews online te plaatsen (daar gaat dit immers hoofdzakelijk om) vind ik überhaupt al bullshit. Wat dat betreft wordt dat op deze manier wel aardig rechtgetrokken. Het is een inperking van de journalistieke vrijheid, maar gelukkig mogen we nog altijd zeggen dat een game kut is en zijn we nog altijd vrij om in de vuilnis van Konami te gaan zoeken naar verloren USB-sticks en om op zoek te gaan naar die ontslagen designer die nog artwork op zijn blog heeft staan.”

Wie maakte er winst en wie tekende voor verlies?

Bobby Kotick kijkt zonder twijfel op dit moment net zo vrolijk als op deze foto. Activision maakt dikke winst en zelfs peperdure collector's editions vliegen als warme broodjes over de toonbank.

Ook stond deze week volledig in het teken van de eerstekwartaalcijfers (april tot en met juni) van het nieuwe fiscale jaar. Wie maakte er winst en wie leed er dik verlies? Het is een rare gedachte maar nog altijd lijdt Electronic Arts verlies. De op één na grootste uitgever ter wereld heeft het moeilijk tijdens de recessie. Toch weet elke uitgever iets positiefs te melden, en zo ook EA. De Sims 3 en alle Wii-games verkopen namelijk uitzonderlijk goed voor Electronic Arts. Spellen als EA Sports Active en Grand Slam Tennis verkopen lekker, en voor De Sims 3 is inmiddels al een eerste uitbreiding aangekondigd; De Sims 3 – Wereldavonturen. Tegenover Electronic Arts staat natuurlijk Activision Blizzard, en zij hebben niets te klagen. World Of Warcraft haalt nog altijd bakken met geld binnen -vermoedelijk 1,2 miljard per jaar – en bovendien denkt Bobby Kotick er aan om games nog duurder te maken. Dan zijn er ook nog de Japanse bedrijven. Met Konami gaat het niet zo best, terwijl Capcom wel dikke winst maakt maar juist alleen in het westen tegenvallende resultaten boekt. Het is allemaal nogal droge stof, maar goed dit soort cijfers en verhalen horen er ook bij. Dit zijn overigens lang niet alle berichten die deze week naar buiten zijn gebracht over financiële resultaten, maar daarvoor moet je maar op Gamesindustry.biz zijn.

Zoals ik eerder al zei, vond ik het deze week maar erg saai met het nieuws. Er waren weinig bijzondere momenten. Toch heb ik nog even een paar nieuwtjes opgezocht die de moeite waard zijn;

• De melkkoe van Activision geeft weer melk. Call Of Duty Modern Warfare uit 2007 zal dit jaar worden overgezet naar de Nintendo Wii. Tevens komt er een Nintendo DS-game binnen de Modern Warfare-serie; Call Of Duty Modern Warfare Mobilized.
• Monster Hunter Tri verschijnt begin 2010 in Nederland op de Nintendo Wii. Deze game kwam deze week uit in Japan en stootte Dragon Quest van de eerste plaats in de Japanse verkooplijsten. Dat is nogal wat! Er stonden natuurlijk ook weer gigantische rijen bij de winkels en zonder twijfel hebben vele Otaku die dag vrijgenomen van hun werk.
• Onder het mom van ‘het is weekend en het hoeft allemaal niet zo serieus’ hierbij een bericht uit het Verenigd Koninkrijk. In de Britse stad Derby overweegt men een straat te vernoemen naar Lara Croft. In 1996 ontwikkelde het in Derby gevestigde ‘Core Design’ de eerste Tomb Raider-game, en het vervolg van dat verhaal kennen we wel. De gemeente Derby zit er aan te denken om de straat ‘Lara Croft Way’ te noemen.

Volgende week zal ik op tijd zijn

Ik weet niet eens of ik er echt bij hoor, maar de Pokémon-generatie is een generatie jongeren die opgegroeid is met het verzamelen van Pokémon en het bevechten van andere Pokémon op de klassieke Gameboy handcomputer. Pokémon begon dan ook niet op televisie, maar op de spelcomputer. Inmiddels is de animatieserie tien seizoenen oud en hebben we vier generaties van de beroemde Pokémon games voorbij zien komen en een nog veel grotere hoeveelheid spin-offs. Pokémon Platinum brengt ons terug naar de essentie van de Pokémon-serie, en  Pokémon Platinum ligt nu in de winkel voor de Nintendo DS.

Pas wanneer je een Pokémon hebt verslagen, kan je m toevoegen aan je eigen collectie.

Gotta catch’m all!
Toen de eerste Pokémon-game verscheen, was het 1999. Ik vermoed dat ik net iets te oud was om me in Pokémon te verdiepen, maar kinderen tussen de zeven en vijftien jaar waren helemaal gek van datgene wat de Pokémon-games op tafel brachten; verzamelen. In essentie is Pokémon niets meer dan een verzamel-game, afgeleid van de favoriete kinderbezigheid van gamedesigner Satoshi Tajiri; het verzamelen van insecten. Het verkrijgen van Pokémon doe je door ze te vinden in de natuur. Wanneer je een Pokémon tegenkomt, moet je deze bevechten met de Pokémon die je in je bezit hebt. Zodra de tegenstander verzwakt is, kan je ‘m vangen en opnemen in jouw Pokéball samen met de rest van jouw Pokémon-team. Ondertussen worden de verschillende Pokémon door het vele vechten, sterker en sterker en kunnen ze evolueren tot een groter type Pokémon met meer krachten. In essentie is er altijd weinig verschil geweest tussen de vele Pokémon-games, en dat is helaas met Pokémon Platinum ook het geval. Ten opzichte van de eerdere generaties komen er flink wat nieuwe Pokémon voorbij, maar in essentie is de gameplay gelijk gebleven. Je loopt met je personage door een spelwereld waar je moet bewijzen dat jij de beste Pokémon Trainer bent. Dit doe je door mee te doen aan toernooien en zodoende Pokémon badges te verdienen. Ondertussen moet je natuurlijk zorgen dat jouw Pokémon wel sterk genoeg zijn om deel te nemen aan dergelijke toernooien.

Naast het vele zoeken en vechten kan je in Pokémon Platinum ook nog opdrachten uitvoeren voor bewoners het dorp.

Tien jaar lang zoeken en vechten
Hoewel er in Pokémon Platinum in ontzettend veel verschillende Pokémon te vinden zijn, kan je deze niet allemaal gebruiken tijdens de vele gevechten. Je moet keuzes maken. Elke Pokémon heeft zijn eigen krachten, een zo zijn stroomtype Pokémon sterk tegen watertype Pokémon, maar niet tegen bijvoorbeeld een grastype. Je keuze wordt beperkt tot zes Pokémon die je op een gewenst moment kunt wisselen in een gevecht. Let wel, het is gelukkig niet noodzakelijk om alle Pokémon uit de game te verzamelen. Gedurende je pogingen om de ultieme Pokémon Trainer te worden, ga je vaak genoeg op avontuur op verzoek van een wijze oude man. Toch blijft het verzamelen een zeer prominente rol innemen. Je moet immers de beste set aan Pokémon in je Pokéball krijgen om uiteindelijk Pokémon Champion te worden. Zoeken, zoeken, vechten, zoeken en nog meer vechten zijn dan ook de kernwoorden voor Pokémon Platinum. Deze gameplay zorgt al tien jaar voor succes, dus waarom zou deze formule vervangen worden? Als extraatje is het mogelijk om gevechten op te nemen en te delen met je (online) vrienden, en kan je in de Battle Arena tegen andere gamers strijden.

Conclusie
Ik was nog een Pokémaagd en ik schaam me daar niet voor. Ben jij ook een Pokémaagd, dan is het helemaal niet zo erg om Pokémon Platinum in huis te halen. Al is het spel een repetitief, het is een leuk spel voor mensen met een verzameldrang. Je moet je echter wel voorbereiden op urenlang zoeken en vechten. Wellicht dat fans hier ooit een keertje moe van worden, al zullen de verkoopcijfers ongetwijfeld anders laten zien. Fans kopen Pokémon Platinum omdat het Pokémon is, en oudere gamers zullen veel herkennen van datgene wat zij vroeger gespeeld hebben. Je zou het een win-winsituatie kunnen noemen, maar de verliezer is de fan die drie keer dezelfde game koopt.

Met dank aan Arlette

Dit artikel is oorspronkelijk gepubliceerd op: Gamerush.nl

Ooit, ergens op de aardbol, spraken twee ontwikkelaars met elkaar. “Wat zijn nou leuke spelletjes om te spelen?” – “Puzzelgames vinden veel mensen geinig, en ook die oude Super Mario games blijven populair.” – “OK. Als we die twee nou eens combineren dan hebben we een hele vette game!”. En zo ontstond de ultieme superheld… niet Spider-Man, niet Wolverine, niet Batman of the Teenage Mutant Ninja Turtles, maar een Britse avonturier die houdt van thee; Henry Hatsworth.

Alles behalve een saai avontuur

Henry Hatsworth en het Puzzelavontuur biedt een avontuur op het bovenste scherm, en een puzzel op het onderste scherm.

Henry Hatsworth en het Puzzelavontuur klinkt als een saaie game, maar het is alles behalve dat. Dit avontuur combineert een simpel puzzelspel met een degelijke adventuregame, en wat daar uit voort vloeit, is een synergie van twee gameplay-stijlen die je zelden zal tegenkomen op de Nintendo DS. Het hoofdpersonage, Henry Hatsworth, heeft iets gehoord over een legendarisch pak dat hem weer vitaler zou kunnen maken. Zodra Henry de gouden bolhoed heeft gevonden, begint het avontuur pas echt! De goudkoorts is begonnen.

In de rol van Henry Hatsworth moet de speler zich een weg vechten van links naar rechts op het bovenste beeldscherm van de Nintendo DS. Hierbij kom je diverse vijanden tegen die je kunt bestrijden met behulp van een speciaal pistool, een zwaardje en later in de game volgen andere wapens. Ondertussen moet je stekels ontwijken en over ravijnen springen. Dit zou nog gewoon een soort Super Mario kunnen zijn, Henry heeft zelfs een mooie snor! Toch is Henry Hatsworth en het Puzzelavontuur alles behalve Mario. Zodra je een object vindt of een vijand verslaat, worden deze op het onderste scherm geplaatst. Het onderste scherm van de Nintendo DS is een puzzelspel. Hier moet je drie blokjes met dezelfde kleur naast elkaar leggen of ze weg te spelen. Dit is de enige manier om definitief af te rekenen met je vijanden. Henry Hatsworth en het Puzzelavontuur biedt dus eigenlijk twee spelletjes, en juist door de combinatie van deze twee wordt deze Nintendo DS game leuk en uitdagend.

Henry Hatsworth en het Puzzelavontuur is uitdagend door de mix van twee soorten games.

Het combineren van twee games in één
De combinatie van deze twee games uit zich op twee manieren. Door in de adventure wereld rond te lopen en tijd door te brengen, verdien je ‘puzzel power’. Ga je vervolgens naar de puzzel wereld, dan zal je puzzel power leeglopen. Door echter blokjes weg te werken, zorg je dat de robot power opgeladen wordt. Deze robot power zal je meer dan eens nodig hebben, want je zult snel merken dat de game erg pittig wordt. Henry Hatsworth moet regelmatig een aaneenschakeling van sprongen doen die precisie en timing vereisen. Bovendien komen er bij vlagen ontzettend veel vijanden op je af, zodat de ‘robot power’ vaak de enige redding is. Ook de puzzelwereld wordt steeds pittiger. Het tempo gaat omhoog, er komen blokjes die het jou steeds lastiger maken en het aantal vijandelijke blokjes schiet omhoog. Ondanks het hoge tempo en de enorme uitdaging ontaard Henry Hatsworth en het Puzzelavontuur nooit in een chaotische wanorde. Het spel blijft altijd zeer duidelijk en overzichtelijk. Het avontuur van Henry Hatsworth is bovendien grappig en lang genoeg om je een aantal uren te vermaken, maar helaas heb je na het uitspelen van Henry Hatsworth weinig reden om terug te gaan.

Conclusie
Henry Hatsworth en het Puzzelavontuur is een ontzettend goede game die bijzonder uitdagend is. De gameplay van elke afzonderlijke speelwereld is simpel van aard, maar de combinatie van beiden maakt de game juist zo goed. Henry Hatsworth en het Puzzelavontuur is beslist één van betere pareltjes die de Nintendo DS rijk is.

Dit artikel is oorspronkelijk gepubliceerd op: GameRush.nl en Ziggo Games