Wie of wat is Nederob?

Deze pagina is nog in aanbouw

Nederob.nl is een website van Game Fanatic. In het verleden heeft Game Fanatic gewerkt voor narrowcasting in opdracht van Librium.tv voor McDonalds, voor de Nederlandse community website Ownage.nl als hoofdredacteur, heeft Game Fanatic een bijdrage geleverd aan ‘The Book of Games Volume 2′, en is Game Fanatic betrokken geweest bij de productie van de televisiepilot Total e-Sports en het RTL 5 televisieprogramma GameRush. Tenslotte zijn er ook publicaties geweest in (game)magazines als GMR en Bright. Inmiddels

Game Fanatic
+31618192081
robert [at] gamefanatic [dot] nl
KVK – 30214633

Daarnaast kan je mij ook volgen op Twitter.com/nederob.

Publicaties

GMR Magazine
PC Consument
Bright Magazine
The Book Of Games Vol. 2 (Engels)
Diverse websites waaronder Ownage.nl, GameRush.nl, Bright.nl
Tweakers.net
Momenteel werkzaam voor Novum Nieuws

Wie is Nederob? Een stukje geschiedenis…
Eigenlijk is Game Fanatic hetzelfde als Nederob, en beide zijn identiek aan Robert Hoogendoorn. Dat ben ik. Toen ik als drie jarige gup in Schiedam woonde, we tellen het jaar 1984, had mijn vader een Commodore64 in de woonkamer staan. Mooi is dat. Tegenwoordig wil iedereen games naar de woonkamer brengen, terwijl dat in de begin dagen van computer entertainment bij ons thuis al standaard was. Ergens hebben mijn ouders nog een foto waar ik mijn de joystick voor me op tafel een game aan het spelen ben. Mocht ik ‘m ooit vinden, dan komt die foto op deze pagina te staan.

Mijn liefde voor games is toen aangewakkerd. Gaming heeft nooit een prominente rol gehad in mijn leven. Als kind speelde ik graag bij vriendjes thuis omdat zij ‘een Nintendo’ hadden. Wij waren altijd een gezin van de PC games. Terwijl de Commodore64 nog op mijn kamer stond, samen met mijn eigen zwart/wit televisie, speelde ik Prince Of Persia, 3D Stunts, Ducktales en Commander Keen op de PC van mijn vader. Via Bulletin Board Systemen (BBS) kwam ik in het begin van de jaren negentig in contact met management games. Via ‘Alexander BBS’ – ik weet het nog heel goed – haalde ik via onze 14k4-modem het spel ‘One-Nil’ binnen. Ik zat toen in de brugklas, en samen met een vriend raakte ik helemaal verslaafd aan voetbalmanagement. De Nintendo 64 kwam op de markt, de mobiele telefoon deed zijn intrede, en in de loop van dat jaar kregen we internet thuis via het in Brielle gevestigde Publishnet.

Natuurlijk kwam ik eerder al in aanraking met Wolfenstein 3D en het is dan ook niet onlogisch dat ik niet veel later multiplayer potjes aan het spelen was. Doom werd gespeeld via een zelfgemaakte seriële kabel, terwijl ik Duke Nukem 3D speelde via een telefoonverbinding. Dat mijn moeder niet veel later tot haar schrik een telefoonrekening van 500 gulden – want die bestonden toen nog – op de deurmat zag vallen, tekende mijn fanatisme en zorgde voor mijn eerste ‘ban’, uitgesproken door mijn moeder. Dat waren nog eens tijden!

In de jaren die volgden bleef ik altijd gamen, maar veel verder dan Red Alert 2, Champions Manager 98/99 of Fifa Football kwam ik niet. Het waren deze jaren en de jaren die volgden waarin ik me niet veel meer ontwikkelde op het gebied van videogames. Het wachten was echter op het jaar 2003 waarin ik voor mijn Master studie ‘Nieuwe Media en Digitale Cultuur’ een onderzoek moest presenteren op de LevelUp Conference in Utrecht. We deden toen een onderzoek naar communities rond Medal Of Honor: Allied Assault en dat was het moment waarop ik besefte dat ik best iets met games zou kunnen doen. Ik vond een flyer van een bedrijf genaamd DuCyCo, en niet veel later zat ik in gesprek met Benny Litjens en Gerrit Aikema over grote wereldwijde evenementen waarin computergames als sport werden gespeeld. Mijn oren klapperden, maar dankzij de World Cyber Games en een kleine website genaamd Ownage.nl had ik een stage binnen de game-industrie. Dat waren mijn eerste stappen in een industrie waar ik nu nog steeds in rondloop.