Ik speel World of Warcraft al vele jaren. Op dit moment vijf jaar onafgebroken. Je zou mij hardcore kunnen noemen, want ik lees ook de boeken. Maar eigenlijk ben ik een van de grootste casual hardcore spelers ooit. Althans, dat is de bewering van mijn collega’s. Zij hebben de negatieve kant gevoeld van World of Warcraft, die kant van het verplichte raiden op woensdag- en vrijdagavond. De kant van de gameverplichtingen die je goed gaat praten omdat het sociale verplichtingen zouden zijn naar je guildies. Dat is echter iets dat ik nooit heb meegemaakt. Ja, ik zit in een guild maar heb nog nooit op afspraak een raid bijgewoond. Gelukkig heeft Blizzard tegenwoorden ook iets voor mensen zoals ik: De Raid Finder. Ik dank Blizzard op mijn blote knieën. Eindelijk kan ik ook meedoen met die epische gevechten.
Alexstrasza, de dragon aspect of life, poseert samen met Freéman, the healer that whoop assed Deathwing.
Nooit heb ik tegen Onyxia gevochten. Het verhaal van Leeroy Jenkins was voor mij een ver-van-mijn-bed-show. Ook heb ik Ragnaros nooit bevochten in Vanilla en nimmer heb ik Illidan als de zwaar bevochten eindbaas van Black Temple op de knieën kunnen krijgen. Dit zijn voor mij gevechten uit vervlogen tijden. Illidan downen we nu met vijf man en dan grijpen we die daggers, gewoon voor de heb. Toegegeven, ik zat dicht bij het punt dat ik kon gaan vechten tegen de echte Lord of Darkness, Arthas van Menethil, ofwel de Lich King. Toch heb ik dat ook nooit bereikt.
In World of Warcraft Cataclysm heeft Blizzard een aantal aspecten toegankelijker gemaakt. Zo is het niet alleen gemakkelijker een groep te vinden om instances te doen, maar sindskort kunnen zelfs raids als ‘pick up group’ gedaan worden. Deze pick up raids gaan natuurlijk lang niet altijd goed. Veel mensen die nooit de kans hadden mee te doen, kunnen dat nu wel. Soms werkt dit averechts en faalt de groep… Mensen worden dan boos, gaan weg, een paar blijven, nieuwe komen bij de groep en het baasje wordt opnieuw aangevallen.
Nu zijn er gamers die klagen dat World of Warcraft te gemakkelijk is geworden. Meerdere mensen lopen nu met legendary weapons en het downen van Deathwing is voor velen een koud kunstje. Toch is het voor mij nog altijd pittig. Vandaag – zondag 15 januari 2012 – is het de epische dag dat ik voor het eerst een eindbaas in World of Warcraft heb verslagen. Ik heb als healer Freéman, het is een Worgen (snap je de grap?), met raid overeind weten te houden in gevechten met Deathwing. Eerst achtervolgden we hem op onze schepen, toen sprongen we op zijn rug en vervolgens kwam de epische eindstrijd, The Madness. Toegegeven, het was niet gemakkelijk. Ik denk dat ik het vanavond wel tien keer heb geprobeerd!
Gelukkig lukte het uiteindelijk wel. Hieronder de cinematic die je dan te zien krijgt. Mensen die wat weten van World of Warcraft en geen spoilers willen, raad ik af te kijken. Er gebeurt namelijk iets dat nogal drastisch is!
Nu ben ik trots, gewoon trots op mezelf! Tralalala! /dance /cheer
Misschien ook leuk om te lezen:
Instagrams
