Command & Conquer is niet meer wat het was

Geplaatst: May 11th, 2010 | Schrijver: Nederob | Categorie: Recensie | Tags: command & conquer 4 | Reageer als eerste »

Er zijn niet bijzonder veel games waarvan ik zou zeggen dat ik fan ben. Wanneer ik er echter een paar moet noemen, dan komen ‘World of Warcraft’, ‘Football Manager’ en ‘Command & Conquer’ het eerst bij mij op. Van deze laatste ben ik al fan sinds het eerste deel uit de serie op de markt is. Mijn hoofd tolde van datgene wat Westwood Studios met ‘Dune 2’ (1992) had gedaan, en toen ik voor het eerst kennismaakte met Kane was ik verkocht. Nu ligt ‘Command & Conquer 4′ al enige tijd in de winkels. Voor Novum Nieuws schreef ik de recensie van deze strategiegame.

Sinds het begin der dagen strijden de Global Defense Initiative (GDI) en de Brotherhood of Nod (Nod) tegen elkaar in een strijd om een waardevolle grondstof. Deze grondstof draagt de naam Tiberium. In ‘Command and Conquer 3’ kwam plotseling een derde factie om de hoek kijken. Alsof dat niet vernieuwend genoeg is, biedt ‘Command & Conquer 4: Tiberian Twilight’ een totaal nieuwe manier van spelen. Het idee van een derde factie is echter weer terug in de koelkast geplaatst.

Vroeger was het allemaal maar simpel. Een strategiegame draaide om het bouwen van basis en het aanvallen van je tegenstander. Tegenwoordig raakt het genre steeds meer gefragmenteerd. Het genre biedt RPG-elementen (Dawn of War II), maakt gebruik van uitgebreide ‘techtrees’ (Supreme Commander 2), vereist soms ongekende precisie (Starcraft 2), en tussen dit alles moet ‘Command & Conquer 4’ zich staande houden. Dat is een lastige taak.

Totaal anders

Met ‘Command & Conquer 4’ neemt dit spel afstand van alles wat er in al die jaren centraal heeft gestaan in de serie. Er hoeft geen basis meer gebouwd te worden, het verzamelen van grondstoffen is niet langer nodig en je krijgt geen gigantisch leger meer. Aan het begin van elke missie krijg je de keuze of je de opdracht offensief, defensief of ondersteunend wil benaderen. Vervolgens valt er een Crawler uit de lucht. Deze mobiele basis kan niet alleen zelf flink de slopert uithangen, maar kan ook lopende, rijdende of vliegende eenheden bouwen.

Het aantal voertuigen dat je aanstuurt, ligt tussen de tien en vijftien. Het is de bedoeling dat je strategische punten op de kaart inneemt om verder te komen met de missie. Lukt een missie niet en gaat je Crawler kapot, dan kan je een andere Crawler oproepen. Hierin zit dan ook een vervelend punt. Elke vraag kent een antwoord, en elk missie kent een ideale Crawler-keuze. Dit zorgt eigenlijk voor weinig diversiteit en maakt ‘Command and Conquer 4’ als solo-ervaring bijzonder rechtlijnig voor een strategiegame. Daarnaast wordt er in deze strategiegame gewerkt met ervaringspunten, en op basis van deze punten speel je nieuwe voertuigen vrij die je in het verhaal en in de online multiplayer dan pas kunt gebruiken. Dat is een tweede nadeel.

Permanente internetverbinding verplicht

Een ander groot probleem van ‘Command and Conquer 4’ is de overdreven grote nadruk op online mogelijkheden. Wanneer je het verhaal hebt uitgespeeld, heb je nog niet eens toegang tot alle eenheden en hun verbeterde wapens of pantserlaag. Je zult dus echt online actief moeten worden om alles uit ‘Command & Conquer 4’ te halen. Dat is dan ook meteen het frustrerende van deze game. Wanneer je even een potje wilt oefenen tegen de computer, heb je geen toegang tot alle mogelijkheden. En zodra je online gaat spelen loop je het risico een keihard pak slaag te krijgen van iemand die wel al gigantische wapens heeft. Bovendien is ‘Command & Conquer 4: Tiberian Twilight’ één van die games waarvoor je altijd online moet zijn. Zelfs wanneer je in je eentje het verhaal doorspeelt, is een internetverbinding vereist. Dit kan lastig zijn, want hierdoor kan je de game vrijwel nooit onderweg of tijdens een vakantie op je laptop spelen.

Ondanks deze kritiek, geniet ‘Command and Conquer 4’ wel de dubieuze eer dat het beschikt over een vrij interessante multiplayer-modus waarin spelers het in teams van vijf tegen elkaar op kunnen nemen. Hierbij kunnen natuurlijk de rollen verdeeld worden, waarbij enkelen verdedigen of aanvallen en een ander de rest ondersteunt met bommen of reparaties. Alvorens je hier echt optimaal plezier uit kunt halen, ben je al flink wat potjes en missies, ofwel ervaringspunten verder. Samenspelen wordt in deze strategiegame naar een hoger niveau getild, al doet het concept wel een beetje denken aan ‘World in Conflict’. De enige verandering ten opzichte van dat concept is natuurlijk de mogelijkheid om je rol per direct te veranderen door een nieuwe basis op te roepen.

Conclusie

‘Command & Conquer4 Tiberian Twilight’ breekt met alles wat je weet van de serie. Het is dat de tussenfilmpjes nog bestaan, want anders waren alleen de naam en het verhaal overgebleven. Met ‘Command & Conquer 4’ heeft EA een einde gemaakt aan de Tiberium-oorlog,  maar als het aan mij ligt, is die oorlog afgelopen bij deel drie en vergeten we deel vier gewoon. De overmatige noodzakelijkheid om altijd maar online te zijn, draagt bovendien niet bij aan het gemak en de toegankelijkheid. Jammer dat een strijd en een verhaal op een dergelijke manier moet eindigen. [6]

Dit artikel werd in maart 2010 geschreven voor Novum Nieuws

Misschien ook leuk om te lezen:

• Mijn games van 2010 (20 t/m 16) (0)
• De Wereld van Games Draait Door #5 (0)
• De Wereld van Games Draait Door #4 (0)

---