Vorige week heb ik een bericht geschreven voor Novum Nieuws over Richard Garriott en zijn terugkeer in de game-industrie. Naar aanleiding van dit bericht ging ik eens nadenken over de volgende generatie spelcomputers, over de volgende generatie games en over datgene wat de toekomst ons kan gaan brengen. Wat komt er dan na social gamen. Wanneer deze hype is uitgekristalliseerd, kunnen we tegen die tijd spreken van ‘omnipresent games’? Misschien wel.
De derde golf
Richard Garriott - ging de ruimte in gewoon omdat hij dat kon doen.
In een uitgebreid interview met Gamasutra zegt Garriot dat hij alle drie de golven van de game-industrie heeft meegemaakt. Hij werkte bij de start van deze industrie aan de Ultima-serie, waarna hij als eerste een MMORPG maakte in de vorm van ‘Ultima Online’. Na MMO’s als ‘Lineage II’ en ‘City of Heroes’, was het uiteindelijk ‘Tabula Rasa’ dat Garriott deed besluiten om uit de industrie te stoppen. Nu, aan het begin van de derde golf, komt ‘Lord British’ terug een bedrijf dat zich richt op social gaming. Volgens Garriott ligt hier de nieuwe uitdaging van de game-industrie.
Ondertussen zijn er samen met Garriott nog meer kopstukken van de game-industrie die zijn gedachtegang wel kunnen volgen. Zo ziet ook Sid Meier, van Civilization-faam, wel iets in het sociale gamen op Facebook. Niet gek dus dat de Gareth Davis van Facebook de nieuwe revolutie in games heeft geclaimd. FarmVille, om maar een populair spelletje te noemen, trekt dagelijks ruim 32 miljoen gamers. Daarnaast laat Nintendo ons met z’n allen in de woonkamer spelen op de Nintendo Wii, en is de Nintendo DSi XL zo groot dat andere kinderen over de schouder van de speler mee kunnen kijken. En kunnen gamers elkaar via de iPhone steeds weer uitdagen via diverse spellen, of elkaar helpen in (mijn nieuwe verslaving op de iPhone) ‘We Rule’ van ngmoco:).
Social gamen nog erg beperkt
De invloed van de sociale wereld, de noodzaak om contact te hebben met andere gamers, staat nauw verbonden met onze drang om altijd bereikbaar te zijn. De opkomst van de mobiele telefoon in het begin van de jaren negentig ging gelijk op met de komst van het internet. Toen de permanente internetverbinding via kabel in Nederland arriveerde, had het gros van de mensen (toegang tot) een eigen e-mailadres (freemail, dds, hotmail, wie kent ze niet?) en een eigen mobieltje met Snake er op. Voor games betekende deze opkomst van connectiviteit dat PC’s en spelcomputers werden verbonden aan het internet. De komst van multiplayer ervaringen van singleplayer games was het gevolg. Shooters waren niet langer shooters, maar waren nu ook online tegen elkaar speelbaar. Datzelfde gaat op voor sportgames en zelfs voor RPG’s waarvan ‘World of Warcraft‘ nu vaandeldrager is.
DrawRace - Met drie spelers kan je racen op één iPhone. Daarnaast kan je highscores van andere spelers proberen te verbeteren.
Goed, we kunnen praten met andere gamers via het internet. Maar echt sociaal is het niet. Zelfs in een game als ‘World of Warcraft’ is het sociale aspect van de game niet vereist om van het spel te kunnen genieten. Je kunt je uren vermaken met het afmaken van tegenstanders in Battlegrounds zonder dat je echt goed hoeft samen te werken. De gigantische groei van sociale netwerken als Facebook en Twitter zijn een indicatie van een tijd die komen gaat. Ontwikkelaars verwerken functies in hun spellen waarmee spelers hun vrienden via hun sociale netwerken kunnen attenderen op hun progressie in de game. Dit zijn echter beperkte en zelfs bekrompen manieren om gebruik te maken van een sociaal netwerk.
Daarom is het ook zo goed dat bedrijven als Zynga op Facebook en ngmoco:) op de iPhone zo goed gebruik weten te maken van sociale netwerken op hun specifieke platform. Spelers spelen hun eigen spel, maar kunnen binnen hun sociale netwerk hulp vinden of uitdagingen vinden die zorgen voor extra spelplezier. Het aspect van samenwerken, elkaar uitdagen en helpen, en natuurlijk het vergelijken van de prestaties, zorgt er voor dat gamers geneigd zijn om terug te keren naar het spel.
De volgende stap
Omnipresent Games als vierde golf?
Ondertussen worden games technisch veel mooier, maar graphics zijn niet de volgende stap. Dat is puur iets dat mogelijk wordt door de ontwikkeling van hardware. Kijk je echter naar de ontwikkeling van games als medium, als fenomeen, dan heeft Garriott absoluut een punt. Grafisch krijgen we ooit heus wel Crysis op een telefoon, daar moeten we ons geen zorgen om maken. Het zou echter stilstand zijn wanneer we Crysis inderdaad op een telefoon gaan spelen, want dat zou haast kunnen betekenen dat games als medium geen ontwikkeling hebben doorgemaakt. Van game, naar online game, naar sociale online game. Dat is een evolutie, of misschien wel een revolutie.
De volgende stap is het altijd toegang hebben tot een game. Een game zouden we moeten kunnen ervaren wanneer we thuis zijn, maar ook onderweg, of juist wanneer we bij vrienden zijn. Enerzijds ben ik dan geneigd om te denken dat een game onderweg een mindere ervaring biedt dan diezelfde game thuis, maar waarom zou het niet een ‘andere’ ervaring kunnen bieden. Een ervaring die dieper gaat dan enkel de Auction House uit World of Warcraft op de iPhone aanbieden. Eentje die het mogelijk maakt om echt iets te doen, echt een avontuur te beleven. Games gaan steeds meer deel uitmaken van ons leven. Op de iPhone hebben we altijd al spelletjes bij de hand, en een game als ‘We Rule’ maakt letterlijk inbreuk op je leven.
Vorige week voorspelde Hideo Kojima dat er in de toekomst geen console war meer zal zijn. Software functioneert dan binnen een netwerk en geheel onafhankelijk van de hardware. Die toekomst zit er misschien inderdaad wel aan te komen. Sony en Microsoft plaatsen hun eigen netwerk steeds centraler. Bovendien wordt er in potentie meer geld verdiend aan zo’n netwerk dan met de verkoop van spelcomputers. Dit gaat helemaal op wanneer digitale distributie alom vertegenwoordigd is. Dit is slechts een kwestie van tijd, en zodra internet echt overal toegankelijk is, kunnen games ook altijd overal zijn. Wellicht dat we in de toekomst dan wel kunnen spreken van de vierde golf: de ‘omnipresent game’.
En nu?
Voorlopig zal de ontwikkeling van social gaming nog flink evolueren. Het duurde jaren om van Ultima Online naar World of Warcraft te komen, om maar niet te spreken van de weg die het FPS-genre heeft afgelegd vanaf Wolfenstein 3D tot en met Call of Duty Modern Warfare 2. Social gaming staat nog maar in de kinderschoenen. Op dit moment ervaren we de eerste stap, en wanneer we een klein stapje extra zetten zal multi-platform social gamen een belangrijke volgende zet worden. Wanneer we die stap zullen zetten, is mij verre van duidelijk. En welke bedrijven we dan aan de top zullen zien staan, staat nog lang niet vast.
Misschien ook leuk om te lezen:
Instagrams
