Nintendo 3DS bevat Parallax Barrier LCD
Geplaatst: March 24th, 2010 | Schrijver: Nederob | Categorie: Nieuws | Tags: 3d gamen, game development, nintendo 3ds, parallax barrier lcd, technologie | 4 Reacties »
Het is alweer zes jaar geleden dat de Nintendo DS op de markt kwam. Inmiddels is de Nintendo DS de meest populaire spelcomputer ooit geproduceerd. Maar het apparaat mag dan wel goed verkopen, dat gaat niet langer meer op voor de software. Consumenten maken massaal gebruik van de illegale R4-kaart, en ontwikkelaars weigeren steeds vaker tijd te besteden aan een Nintendo DS-game. Er valt toch geen geld meer aan te verdienen. Het is tijd voor een kentering, en misschien moet dat wel gebeuren door middel van een nieuwe spelcomputer. Gisteren heeft Nintendo een geheel nieuwe handheld aangekondigd. Het zou de opvolger moeten worden van de Nintendo DS. Daarmee bedoel ik niet een nieuwe versie, zoals de Nintendo DS Lite of de Nintendo DSi, maar feitelijk een nieuwe spelcomputer. Nintendo heeft er nog geen officiële naam aan gegeven, maar noemt het voorlopig de ‘Nintendo 3DS’.
Zowel de New York Times, de Japanse nieuwsdienst Asushi en de Nikkei stellen dat Sharp en Hitachi samenwerken met Nintendo om de schermen voor de Nintendo 3DS te produceren. Hoewel Nintendo, Sharp, en Hitachi zwijgen over een eventuele samenwerking is het wel zeer waarschijnlijk.
Nintendo 3DS - parallax barrier LCD - Zo zien mensen de wereld. Elk oog ziet een plaatje, waardoor diepte ingeschat kan worden. (bron: Develop-online.net)
Sharp is al sinds 1992 bezig met het ontwikkelen van LCD-schermen die driedimensionale afbeeldingen kunnen tonen. In eerste instantie waren de schermen te duur voor consumenten, maar na jaren van ontwikkeling werd het eerste scherm in 2002 in een mobiele telefoon gestopt. Natuurlijk was dit schermpje niet identiek aan datgene wat we wellicht in de Nintendo 3DS mogen verwachten, maar het vertoont sterke technologische overeenkomsten. Het scherm waar Sharp en Hitachi al tijden aan werken, is een zogenaamde ‘parallax barrier liquid crystal display’. Dit zou dus weleens de technologie kunnen zijn die verwerkt zit in de Nintendo 3DS.
De New York Times en Nikkei stellen dan ook dat de nieuwe spelcomputer van Nintendo deze technologie zal gebruiken. In een document van Sharp, dat te lezen is bij Develop, wordt uitgebreid stilgestaan bij de ontwikkeling en werking van deze technologie.
Nintendo 3DS - parallax barrier LCD - Elk oog ziet andere pixels waardoor twee losse afbeeldingen worden geconstrueerd en zo een driedimensionaal beeld wordt gevormd.
Kort gezegd, maakt ‘parallax barrier liquid crystal display’ het mogelijk om een driedimensionale afbeelding te bekijken zonder dat daar een bril voor nodig is. De beperking van deze technologie zit ‘m in het feit dat je het beeld enkel vanuit een bepaalde hoek optimaal kunt zien. Zodoende is ‘parallax barrier liquid crystal display’ geschikter voor draagbare apparaten dan voor normale televisies.
De parallax barrier-technologie ontleent haar principes van de wijze waarop wij mensen kijken naar objecten. Onze ogen registreren elk een beeldje dat lichtjes van elkaar verschilt, en juist dankzij dat verschil is het mogelijk om diepte in te zien en in te schatten. Sluit je ogen maar eens, open vervolgens één oog en probeer de vingertoppen van je beide wijsvingers tegen elkaar aan te drukken. Een lastige opgave, omdat je gevoel van diepte verstoord is door het gemis van één oog. Nu wordt dit in de Nintendo 3DS niet gedaan met gehele plaatjes, maar met losse pixels. Elk van deze pixels wordt, door het glas, uitgezonden naar een oog. Wanneer de kijker / speler op de ideale afstand zit van het scherm wordt er een 3D-afbeelding waargenomen.
Nintendo 3DS - parallax barrier LCD - Door een extra laag in de 'parallax barrier' te stoppen, kunnen lichtstralen worden afgebogen zodat ze 'normaal' worden ontvangen door de speler. Je ziet dan een tweedimensionaal beeld.
Het document van Sharp op Develop weet te melden dat de technologie het mogelijk maakt om snel te wisselen tussen tweedimensionale en driedimensionale beelden. Dit is bijvoorbeeld nodig om teksten te kunnen lezen. Sharp benadrukt dat de tweedimensionale beelden niet onderdoen voor bestaande, oudere, technieken. Nog altijd is Sharp bezig om haar technologie te verbeteren. Om de speler bewegingsvrijheid te geven, moet het beeld uit een zo breed mogelijke hoek te bekijken zijn.
De Japanse krant Nikkei vult het bericht over de samenwerking tussen Nintendo en Sharp aan met speculaties over het uiterlijk van de Nintendo 3DS. Zo zou de nieuwe handheld wederom twee schermen krijgen met een diagonaal van ongeveer acht centimeter per stuk. Daarnaast zou de draagbare spelcomputer het draadloze 3G-internet ondersteunen. Ook zou het een trilfunctie en een bewegingssensor krijgen, en zullen we één of misschien zelfs twee analoge sticks op de 3DS terugvinden. Over een eventuele camera, of dubbele camera, waarmee we wellicht zelf 3D-afbeeldingen kunnen produceren, is nog niets gerept.
Nintendo 3DS might be using Parallax Barrier LCD technology. All u need to know can be read (Dutch) on my blog. http://tinyurl.com/yjy9bms
News about switching on/off 3D on 3DS is fcking old. Earlier I published this. http://tinyurl.com/yjy9bms besides it’s backwards compatible.
[...] zonder speciale bril. Zeer aannemelijk is dat de 3DS gebruik maakt van een scherm van Sharp en de zogenaamde parallel barrier LCD-technologie. Daarnaast heeft Nintendo al aangegeven dat de 3DS ook backwardscompatible is met [...]
[...] Het 3D-aspect was in de genoemde twee games vooral een gimmick. Het zijn de pistolen die richting de kijker wijzen en de slang die richting de camera hapt. Het is een beetje flauw, en bovendien irriteer ik me in de bioscoop aan dergelijk gebruik van 3D. Het feit wil echter wel dat de Nintendo 3DS deze vorm van 3D kan tonen zonder dat je een bril op hebt. Je moet goed voor het scherm zitten, meekijken met iemand kan bijna niet. Ik wist natuurlijk wel dat de Nintendo 3DS deze 3D-beelden op het scherm kon toveren. Ik had er over gelezen. Maar zodra je het zelf ziet, denk je toch ‘Hoe kan dit?’. [...]