Wat is er mis met gamerecensies?

Geplaatst: November 2nd, 2009 | Schrijver: Nederob | Categorie: Opinie | Tags: , , , , | 4 Reacties »

In de afgelopen week is er weer onnodig veel ophef geweest in de Nederlandse game-industrie, of eigenlijk alleen in de journalisten tak daarvan. Niels ‘t Hooft postte een artikel op Bashers.nl waarin hij de vraag ‘Kan een game perfect zijn?’ stelde aan diverse mensen uit de vaderlandse game-industrie. Dit alles naar aanleiding van de recensie van Uncharted 2 door Jan Meijroos voor de Power Unlimited. Jan beoordeelde de game met 100 uit 100 punten. Na deze commotie bleef mij continu een aantal wazige vragen door het hoofd zweven; Kan dat wel, een 100 uit 100? En wat zegt deze score nou eigenlijk precies? En verschilt die score van een dikke 10 of een vijfsterrenbeoordeling? Ik ga proberen uit te zoeken wat er mis is met het geven van cijfers en wat nou een goede manier zou zijn om een game te beoordelen… Lastig verhaal, en bereid je voor op een mooie pagina leesvoer!

Laten we ten eerste even één ding vooropzetten. Een recensie is een mening van een persoon over een bepaald product. Een mening is iets subjectiefs. Daar staat tegenover dat een cijfer een vaststaand feit is, iets objectiefs. Bij een recensie dient een cijfer, of een ster, als een manier om een recensie samen te vatten tot één waarde. Bovendien zorgt een cijfer voor een objectieve lading die de recensie meer relevantie lijkt te geven. In een zekere zin zou je dus kunnen zeggen dat de objectieve waarde van een cijfer er voor zorgt dat een (subjectieve) recensie  meer relevantie krijgt.

Cijfers betekenen problemen

Jeff Gerstmann werkte eerst bij GameSpot, maar is na Gerstmann-gate zijn eigen blog begonnen: Giant Bomb!

Jeff Gerstmann werkte eerst bij GameSpot, maar is na Gerstmann-gate zijn eigen blog begonnen: Giant Bomb!

Waarin ligt het verschil tussen een vijfpunten-, tienpunten-, en honderdpuntenschaal? Hierbij is het belangrijk in te zien dat een grotere schaal zorgt voor een ogenschijnlijk objectievere, ofwel wetenschappelijkere, benadering van de beoordeling. Hoewel het verschil tussen vier sterren, een 8 en een 80/100-score eigenlijk niet aanwezig is, heeft elk type beoordeling een zekere lading. Vier sterren komt in ieder geval een stuk losser over dan een 80/100-beoordeling. Gevoelsmatig komt een beoordeling van drie sterren overeen met een 7, vier sterren met een 8 en vijf sterren met een 10. Twee sterren is echter weer meer een 5, terwijl één ster natuurlijk een dikke 1 is. Daar missen nogal wat cijfers, en bovendien geven de voorgaande twee zinnen aan dat het beoordelen door middel van sterren veel meer een gevoelskwestie is.

Maar waarom worden er in de game-industrie dan zoveel cijfers gebruikt? In mijn verleden heb ik geschreven voor het inmiddels in een coma liggende Ownage.nl. Hier gebruikten we nooit cijfers bij het beoordelen van een game. Dit is iets waar bijvoorbeeld ook het magazine Edge zich een lange tijd aan heeft vastgehouden. Recensies zonder cijfers laten weer zien dat het echt gaat om een mening van de schrijver. Dat kan je belangrijk vinden als medium, maar cijfers zijn juist ook commercieel interessant voor uitgevers, en geven jouw medium een bepaald gezicht. Cijfers zorgen ook voor problemen, denk maar eens aan Gerstmann-gate waarin Jeff Gerstmann van Gamespot zijn baan kwijtraakte omdat hij Kane & Lynch te kritisch beoordeelde volgens de marketingafdeling van Gamespot die juist een grote campagne rond de game hadden afgesloten. Dat zou dus nog een reden zijn om redactioneel gezien geen gebruik te maken van cijfers bij recensies.

Metacijfers

Of het nu gaat om de film- of om de game-industrie, beoordelingen worden regelmatig onderbouwd met cijfers en sterren. Dan is er echter toch nog een zeer opvallend punt dat ik even moet aankaarten om aan te geven dat de manier waarop er in de game-industrie cijfers gegeven worden, niet klopt. Bekijk het onderstaande maar eens. Houd er overigens rekening mee dat Metacritic een gemiddelde is van diverse media. Zij combineren verschillende schalen en zetten dat om tot hun eigen 0-tot-100-schaal.

Uncharted 2: Among Thieves - boxshot - verschijnt exclusief voor de PlayStation 3 en is ook als bundel in de winkel te vinden.

Uncharted 2: Among Thieves - boxshot - verschijnt exclusief voor de PlayStation 3 en is ook als bundel in de winkel te vinden.

Metacritic

Laagst beoordeelde films – Biodome (0,1), The Singing Forest (0,1), Chaos (0,3)
Hoogst beoordeelde films – The Godfather (100)- Superman II (99), Army of Shadows (99)
Laagst beoordeelde games – McGrath Supercross World (35), Marukumo (48), Power Rangers (49)
Hoogst beoordeelde games – Zelda: Ocarina of Time (99), TH’s Pro Skate 2 (98), Metal Gear Solid 2 (96)

IMDB.com

Laagst beoordeelde films – Superbabies 2 (1,4), Daniel Der Zauberer (1,4), Night Train to Mundo Fine (1,4)
Hoogste beoordeelde films
– Shawshank Redemption (9.1), The Godfather (9,1), The Godfather 2 (9,0)

Gamehype.nl

Laagst beoordeelde games – Damnation (2,8), Marvel Nemesis (2,8), Bad Day L.A. (3,0)
Hoogst beoordeelde games – Bioshock (9,6), Uncharted 2 (9,6). Zelda: Twilight Princess (9,5)

Nu valt er genoeg te discussiëren over de games die bij deze sites in de lijsten zijn opgenomen. Zo heeft Gamehype lang niet alle games ooit er in staan, en hanteert IMDB de beoordelingen van haar bezoekers. Het feit wil wel dat elk van deze media een verzameling van meningen ombouwt tot een cijfer. Het vat de meningen van meerdere recensenten samen tot iets objectievers, een cijfer. Cijfers zijn rekenkundig en metamedia als IMDB en Gamehype komen tot hun overkoepelende beoordeling door de recensies van andere outlets op te nemen en door te berekenen. Voor hen is het dus makkelijk dat een zeker medium een cijfer geeft. Maar ook daar geldt weer de regel dat drie sterren niet altijd overeenkomen met een 6. Bovendien betekent een zeven op ene site niet hetzelfde als op een andere site. Waar het ene medium een zeven bestempelt als ‘boven gemiddeld’, hanteert de andere wellicht ‘goed’ of juist ‘gemiddeld’. Cijfers zijn in dat opzicht niet voldoende om een mening te omschrijven dan wel te representeren. Als metadata werkt het prima, maar als subjectief oordeel faalt heel het systeem gewoon.

Zijn wij te laf?

Bad Day L.A. is wereldwijd dramatisch laag beoordeeld. Ik was ooit, voordat de game uitkwam, nog bovengemiddeld geinteresseerd in dit spel.

Bad Day L.A. is wereldwijd dramatisch laag beoordeeld. Ik was ooit, voordat de game uitkwam, nog bovengemiddeld geinteresseerd in dit spel.

Dan komen we ook nog bij het volgende. In de bovenstaande cijfers van drie verschillende metasites wordt wel meer dan eens (pijnlijk) duidelijk dat game-journalistiek misschien wel een beetje lafjes is. Waar de laagste beoordelingen van films zelfs de 0,1 weten te raken en recensenten regelmatig een 0 uitdelen, komt het laagste gamecijfer op Gamehype en Metacritic niet lager dan respectievelijk een 2,8 en een 3,5. Hoewel games best eens een 1 kunnen krijgen, is dit een niet veel voorkomend verschijnsel. Een dergelijk lage score wordt eerder uitgedeeld om een punt te maken, dan dat het een heersende consensus is. De laagste drie cijfers van de schaal van tien kunnen net zo goed geschrapt worden, want niemand lijkt deze te hanteren.

Er zijn overigens genoeg games die een 1 of een 2 zouden kunnen verdienen, maar dergelijke games worden kennelijk ook niet vaak gerecenseerd. Recentelijk bleek uit onderzoek dat een ontzettend groot deel van de uitgebrachte Nintendo Wii-games nooit gerecenseerd is. Daar is dus geen geregistreerde beoordeling van. Voelen gamerecensenten zich te elitair om dergelijke games te beoordelen? Is het luiheid? Of is het tijdverspilling? Ik laat het antwoord in het midden, want een antwoord heb ik niet.

Misschien een klein advies

Het is onzin om het gehele huidige systeem dat ieder medium achter de recensies heeft zitten, om te gooien. Dikke BS. Maar er mag best iets bewuster worden omgegaan met het gebruik van cijfers, de onderbouwing van die cijfers en de structuur en de consistentie van die cijfers. Je zou kunnen stellen dat een beoordeling op basis van cijfers en sterren niet toereikend is om een game te beoordelen. Waar sterren te breed interpreteerbaar zijn, hebben cijfers juist weer een te objectieve lading. Bij gamerecensenten worden echter de laagste cijfers niet structureel uitgedeeld, waardoor de tienpunten- en de honderdpuntenschaal eigenlijk al falen. Er is dus een verandering nodig in de algehele beoordeling van videogames. Wanneer er een cijfermatige beoordeling aan een recensie wordt gekoppeld, is het noodzakelijk dat de lezer zich bewust is van de wijze waarop dit cijfer geïnterpreteerd dient te worden. Dit moet dan ook makkelijk terug te vinden zijn in of bij het medium, en bovendien moeten recensenten eens goed in de spiegel kijken en misschien moeten we het ook gewoon eens durven om massaal een 2 uit te delen aan een game die niet deugt. Niet omdat iedereen het doet, maar omdat dat hypothetisch je mening is. En van een 2 moet geen 4 worden gemaakt uit medelijden.

Misschien ook leuk om te lezen:


4 Comments on “Wat is er mis met gamerecensies?”

  1. 1 Anneke said at 11:30 on November 9th, 2009:

    [quote]om massaal een 2 uit te delen aan een game die niet deugd. [/quote]
    Jij krijgt in ieder geval een 2 voor grammatica…

  2. 2 Peter said at 13:41 on November 9th, 2009:

    Grappig hoe deze discussie al tijden (of eigenlijk altijd) gaande is, en terecht imo. Als een blad/website/blog whatever geen cijfers geeft vragen mensen er wel om (”op een schaal van 1 tot 10, welk cijfer zou je deze game geven?”), doe je het wel dan moet het cijfer opgedeeld worden en een gemiddelde uitdrukken van bijvoorbeeld graphics, gameplay, speelduur, moeilijkheidsgraad etcetera. Maar wat nog wel het meest telt is de waarde die men (de lezers) aan een cijfer hangt. Een goede verantwoording voor cijfers is daarom denk ik gewoon het beste. Doe het helemaal uit de doeken waar een cijfer uit is opgebouwd. Misschien saaie kost, maar het maakt de verantwoording voor een bepaald cijfer wel gemakkelijk. Vervelend is dan weer de gevoelskwestie die niet meegenomen wordt. Soms zijn er gewoon games die lang niet alles goed doen, en je toch die extra punch geven die je gewend bent van games die je persoonlijk hoog hebt zitten. Moet je de game dan beoordelen naar wat hij doet volgens het schema waaruit je cijfer is opgebouwd of moet je afgaan op je gevoel en zodoende tot een cijfer komen? Moeilijke kwestie.

  3. 3 Nederob said at 23:10 on November 9th, 2009:

    @Anneke, dank voor je sarcasme. De typo in kwestie is aangepast.

    @Peter, het is ook een lastig punt. Helemaal mee eens. Het lijkt mij belangrijk dat je als medium in ieder geval helder bent aan de gevoelswaarde die wordt gegeven aan een 6. Is een 6 een slechte game, of gaat het wel? Is een 7 een goede game, of net een voldoende? Het beoordelen van een game hoeft geen wiskunde te zijn, maar zodra je een cijfer koppelt aan een recensie dan moet dat cijfer een bepaalde waarde hebben, een gevoelswaarde. Daar moet een gevoel van eenduidigheid in zijn.

    Je zou kunnen zeggen dat je eerder geneigd bent om een game te kopen met een 6 van EDGE. Terwijl je dat met een 6 van PU absoluut niet zou doen. Het is juist DAT gevoel dat zo belangrijk is, dunkt mij.

  4. 4 Linkservice voor 9-11-2009 – Bashers said at 08:31 on November 10th, 2009:

    [...] Wat is er mis met gamerecensies?Wederom Hoogendoorn, in reactie op de recente Uncharted 2-discussie: "Wanneer er een cijfermatige beoordeling aan een recensie wordt gekoppeld, is het noodzakelijk dat de lezer zich bewust is van de wijze waarop dit cijfer geïnterpreteerd dient te worden. Dit moet dan ook makkelijk terug te vinden zijn in of bij het medium." [...]